صفحه سطر 7 - 6 - تميز اعدام در دهن . 7 - 8 - خبر دادن از معدوم مطلق ممكن نيست . 7 - 10 - عدم مطلق را در ذهن صورتيست محكوم عليه . 7 - 11 - اعتراض به اين كه از حصول عدم مطلق در ذهن لازم مىآيد صدق متقابلين ( هستى و نيستى ) بر يك چيز . 7 - 12 - پاسخ اعتراض مذكور . 7 - 19 - بيان ديگر در دفع شبههء معدوم مطلق - و توضيح اينكه نظائر اين مفهوم هر چند در ذهن ثابت‌اند ولى از جانب ديگر عنوان چيزهاى باطل الذّات‌اند . 8 - 5 - انقسام موجود بثابت و غير ثابت در ذهن . - و دفع اعتراض ازين تقسيم . 8 - 17 - بيان اينكه : اعادهء معدوم - بعينه ممتنع است . 9 - 8 - بيان اينكه : از جملهء عوارض مشخّصه زمان است . 9 - 11 - بيان اينكه : اعادهء زمان ممتنع و مستلزم خلف است . 9 - 21 - قول به اين كه : وجود چيزى پس از عدمش جايز است ، درست نيست . 10 - 6 - بيان ديگر در پيرامون مقصود . 10 - 9 - برهان ديگر در پيرامون امتناع اعادهء معدوم . 10 - مقالت دوم - در ماهيت و تشخص آن و آنچه بان منقسم شود . 10 - 22 - در اعتبار ماهيّت من حيث هى با قطع نظر از عوارض و لواحق آن . 11 - 13 - مفاد حمل مشتق بر مبدأ . 11 - 17 - ماهيّت به شرط شىء ، و به شرط لا . 12 - 14 - كلّىّ طبيعى و معنى كليّت آن . 13 - 4 - انقسام كلى به ما قبل الكثرة ، و ما بعد الكثره . 13 - 14 - در بيان اينكه كلّيّ طبيعى در اعيان جز بسببى متكثّر نمىشود . 14 - 1 - در بيان اينكه هر چه او را سببى نباشد تكثر بر طبيعت كلى آن درست نباشد . 14 - 8 - در بيان انحاء كثرت . 14 - 13 - در بيان اينكه از اقسام كثرت تكثّر باتمّيّت و انقصيّت است . 14 - 17 - فرق ميان مميّز و مشخّص . 14 - 21 - بيان اينكه امتياز هر يكى از دو چيز به ديگرى جايز است . 15 - 6 - بيان ديگر در پيرامون تميّز در امورى كه ما بحذاء خارجى ندارند .